Umami ?

elfenbankjes

Umami is een Japans woord dat “heerlijkheid” of “hartig” betekent.

Begin 1900 ontdekte de Japanse professor dr. Kikunae Ikeda dat niet alle smaken te vatten zijn door de tot dan toe 4 gekende basissmaken zoet, zout, zuur en bitter. We blijken een vijfde smaaksensatie te hebben die voornamelijk veroorzaakt wordt door glutamaat, een aminozuur. De umami-smaak zit van nature in o.a. tomaten, paddestoelen, gewone en zoete aardappelen, zeewier, kolen, groene thee en gefermenteerde lekkernijen (zuurkool, gerijpte kaas, wijn, kombucha en andere brouwsels, kimchi,…). Umami is een rijke en volle smaaksensatie.

Umami opent dus de poort naar iets nieuws.

Umami gaat over voedsel, hetgeen een basisbehoefte is en ons allen verbindt, met elkaar en met de natuur. Voedsel brengt ons terug naar onze instincten. Het maakt ons blij, bevredigd, verzadigd. Eten maakt endorfines vrij. Voedsel verbindt ons met ons lijf. En wat we eten bepaalt voor een groot stuk onze gezondheid. Elke maaltijd houdt een concrete keuze in, al staan we er niet altijd bij stil. Eten is een intieme omgang met wat de natuur ons biedt.

Maar is het voedsel dat we eten wel echt? Is het wel voedzaam en gezond? Is het wel duurzaam? En verbindt het ons wel echt met elkaar en met de natuur?

Umami zorgt ervoor dat we JA kunnen antwoorden op deze vragen!