Vlierbloesem en rozenblaadjes

Jullie toch nog even op de hoogte houden van het vervolg van de vlierbloesem-siroop…

Zie hier het vorige postje.

Dus nadat de pot met vlierbloesems, water en citroenschil 48 uur getrokken had (36 uur is voldoende), zeefde ik de vlierbloesems eruit en hield ik iets minder dan 4,5 L over. Daar voegde ik 2 kg suiker aan toe. Voor 1 L vocht heb je in principe 0,5 kg suiker nodig aangezien suiker hier als bewaarmiddel dient (ik nam dus ietsje minder). Vervolgens verwarm je het geheel tot de suiker opgelost is, breng je het even tot kooktemperatuur en doe je het heet in afsluitbare flesjes. De flesjes had ik voordien een tijdje in een pot met kokend water gedompeld. Ik voegde tijdens het koken nog rozenblaadjes toe (voornamelijk van Rosa rugosa), zo krijgt de siroop nog een speciaal smaakje en een lichtroze kleur.

En zo is de bewaarkast een heleboel flesjes rijker die goed zijn als geneesmiddel, om zomerlimonades mee op te fleuren, om kefir of kombucha een lekker smaakje te geven, om gebak te zoeten of als speciale traktatie op pannenkoeken!

 

Vlierbloesem

Vlierbloesemsiroop en vlierbloesemlikeur in de maak…

Vlierbloesems plukken is een leuke bezigheid, bijna meditatief. Bij thuiskomst knipte ik zoveel mogelijk steeltjes van de bloesems en deed een deel in een afsluitbare weckbokaal en een ander deel in een grote pot.

In de weckbokaal deed ik nog wat citroenschil en nadien goot ik er gin over (wodka ofzo kan ook). Een bokaaltje met water erin voor het gewicht, om de bloesems onder te houden. En enkele weken geduld… Dan moet het afgezeefd worden en moet er nog wat suikersiroop bij en zo heb je je eigen vlierbloesemlikeur voor deze zomer!

De rest van de vlierbloesems deed ik in een grote pot. Daarover raspte ik wat citroenschil en voegde ook het sap en de rest van de citroenen toe. Dat alles zet je onder water met een gewicht erop zodat de bloesems onder blijven. En morgen siroop maken. Dat wil zeggen de bloesems afzeven en het vocht opkoken met suiker (per liter 300gr suiker zou moeten volstaan). Dat wordt veeel vlierbloesemsiroop voor deze zomer.

En als het niet regent dit weekend nog wat extra bloesems plukken om te drogen voor in de thee…

Vlier is niet alleen lekker, het is ook een kruid met veel medicinale eigenschappen. Het is onder andere goed bij verkoudheid, griep en koorts.

Te veel kefirkorrels?

En wat doe je met je te veel aan kefirkorrels? Verwerk ze in je eten!

In de wok met wat andere groentjes of in gebak… Of doe de gezonde bacteriën bij je potgrond, gooi ze op je composthoop of maak er melkkefir mee (ja dat kan, uitleg volgt nog). Of deel ze uit natuurlijk!

Maar hier is er momenteel even geen overvloed aan kefirkorrels, de groei is eventjes stilgevallen…

Heerlijk eten

“Zo lekker….ma zooo lekker!”. Neen, ik hemel mezelf niet op maar herhaal de uitspraken van mijn huisgenoten… En stiekem vond ik het ook wel superlekker (mede met dank aan mijn culinaire huisgenoot).

Heerlijke verse groentjes! Een serre is toch wel heel handig, je seizoenen worden verlengd, je kan er jonge plantjes in opkweken en je kan er tropische dingen kwijt die het anders bij ons niet zouden halen. De oogst vandaag leverde heel wat op… Lees hier meer over onze nieuwe super-de-luxe-serre.

Vanavond op het menu: bloemkool, wortel (cosmic purple, een lust voor het oog) en (eerst geweekte en gekookte) aduki-bonen gestoofd met tijm, peper en zout, met een soort “witte saus” (boter, bloem, water, een klein beetje melk, nootmuskaat, peper, zout en een scheutje sojasaus voor de umami-flavor) en boekweit-polenta. Met daarover epazote, dille en ajuin-stengels…zalig.

Tussendoor ook nog eens simpele mosterd gemaakt. De vorige was al even op en mosterd is toch wel leuk om dressings mee te maken voor bij al het weelderige groen uit den hof.

Het basisrecept voor mosterd dat bij mij goed werkt, is eigenlijk heel simpel: een halve cup/75gr mosterdzaad en een cup/250ml van een zuur vocht (zuur voor de bewaring). Eventueel kan een beetje van je vocht water zijn als je denkt dat het geheel anders te azijnig wordt voor jou. En vervolgens kruiden naar eigen smaak. Ik gebruikte 3/4 azijn, 1/4 water en verder zout, peper en een klein beetje suiker. Laat het geheel minstens een nachtje staan met een los glazen deksel of (gaas-)doek erover en mix de volgende dag. Als je kort mixt blijft het mosterdzaad wat grover en als je wat langer mixt zal het eerder een gladde massa zijn. Mosterd heeft enkele dagen nodig om op smaak te komen dus het kan zijn dat je hem de eerste dagen niet heel lekker vindt maar wacht even af en laat hem wat rijpen.

Lees hier mijn vorige mosterdexperimenten.

En de kefir met vlierbloesem is ook goed bevonden. Zo simpel, pluk 1 of 2 bloemschermen en doe ze in je geoogste kefirbokaal voor een tweede fermentatie. Na een dag was de smaak er al goed ingetrokken en was het al heerlijk. Binnenkort vlierbloesemsiroop om te bewaren…

Nieuw speelgoed

Umami heeft nieuw speelgoed!

Al dat afzeven, overgieten, roeren, spoelen, op fles steken enzoverder enzovoorts om de zoveel tijd…dat vraagt om handig materiaal. Aangezien metalen zeefjes, trechters en lepels niet echt geapprecieerd worden door deze levende beestjes was het tot nu toe altijd wat behelpen met 1 plastic trechter en een gaasdoek. Deze plastic en bamboe mini-vergietjes passen goed op een bokaal en zijn net goed om 1 kefirkorrel-oogst in op te vangen. Een houten lepel is ook handig. Ik zoek nog wat verder naar verschillende maten trechters en zeefjes…

En een nieuwtje heet van de naald: binnenkort volgt er ook een postje over melkkefir.

Verwaarloosde korrels en giga-zwam

Verwaarlozing van mijn huisdieren… dat heb je dan als je eens 5 dagen weg bent, het meer dan 20 graden is en je geen frigo hebt. De kefir was nog oogstbaar, maar minder zoet dan anders, zelfs wat zurig. Maar ik vrees dat mijn korrels pickled zijn aangezien ze staan te bruisen als ik de bokaal opendoe. Dat wil zeggen dat ze eventueel wel nog kefir kunnen produceren maar dat ze wellicht niet meer zullen groeien. Dit komt doordat ze te lang in een zurige oplossing hebben gezeten zonder verse suiker.

De bokaal met korrels die ik apart hou als mijn “luie kefir” staat ook de bruisen als ik hem bijvul met water en suiker. En ze groeien ook niet, maar dat is op zich niet zo’n ramp.

Gelukkig kreeg ik van de droomgaarders een bokaal met nieuwe korrels voor de zekerheid…

Nog even afwachten dus…

De kombucha-oogst van vorige week was erg lekker, zowel de zwarte thee-kombucha als de rooibos-kombucha. Als je jouw kombucha te zuur vindt, moet je hem eigenlijk minder lang laten staan. Ofwel is het nog even wennen aan de smaak en kan je hem wat aanlengen. Dit is dan een tweede fermentatie op fles, dan men je de geoogste kombucha samen met appelsap of een ander zoetig vruchtensap, of eventueel wat van 1 of andere siroop of suiker. Dit laat je dan nog een dag tot … staan en zo krijg je een tweede fermentatie. De kombucha fermenteert dan verder met het zoetig sap, de siroop of de suiker die je toegevoegd hebt als voeding.

En ondertussen heb ik naast verschillende kleine bokalen (van 1,5 tot 3 liter) ook een giga-bokaal kombucha in de hoop een mooie extra grote moeder te krijgen 🙂

Wordt vervolgd…

Het verslagje van het Mier-project van afgelopen week (vandaar geen blog-postjes) is op komst. Het Scoutshuis in Antwerpen (de locatie van het nationaal secretariaat van de scouts over heel België, een winkel en een logeerplek) is een perkje, 2 groendaken en een echte daktuin met vijver en terras rijker. Een prachtige week met een leuke bende oude en nieuwe Mieren!

Fancy fiddleheads en Japanse duizendknoop

Fiddleheads oftewel varentopjes… Een gekende lekkernij in Noord-Amerika en Azië maar nog niet in onze contreien…maar wat niet is kan nog komen!

Het is naar de struisvaren of Matteuccia struthiopteris dat je op zoek moet gaan, dus niet elke varen in het bos is goed. De bij ons in het wild voorkomende adelaarsvaren of Pteridium aquilinum zou niet zo eetbaar zijn aangezien hij o.a. kankerverwekkende stoffen bevat (al zal je niet snel varentopjes in grote hoeveelheden consumeren).

We aten vorige week al enkele topjes op pizza maar vandaag maakte ik er zowaar een voorgerechtje mee! Jawel, fiddlehead tempura

Meng 150ml water, 50gr. bloem, 1 ei en 1 theelepel olie tot een lopend deegje. Doop daar telkens het varentopje in voor je het in een pan met ongeveer 1-2cm olie doet. Zet een schaal klaar met keukenpapier zodat de varentopje die al een korstje hebben dat licht goud kleurt kunnen uitlekken. Ik maakte dan nog een improvisatie zoetzure dip (geen soyasaus in huis) met olie, chili, peper, zout, kardemon-mosterd, kruisbessenchutney en paardenbloemsiroop. Heerlijk!

Vanmiddag ging ik nog even naar het bosje op het einde van onze tuin en jawel de Japanse duizendknoopscheuten waren weer aan het bovenkomen en ook de berenklauw had zich alweer herstelt van mijn vorige plukbeurt. Zo blij dat er hier vlakbij een stukje wildernis is deze tijd van het jaar. De wintervoorraden zijn bijna op en er zijn nog niet zo veel nieuwe groentjes behalve blaadjes… Dus die exotische heftigaards (die door velen bestreden worden) zoals Japanse duizendknoop en berenklauw en ook onze eigenste brandnetel komen goed van pas! Bovendien zijn ze ook nog eens alledrie supergezond. Heftige woekeraars volgens sommigen maar tegelijkertijd ook boordevol goede stofjes en dus goed voor ons. Misschien wil de natuur ons gewoon zeggen dat we die planten moeten opeten…?

Het was een heerlijk avondmaal (al zeg ik het zelf, mijn huisgenoten waren ook enthousiast). Rijst met jonge berenklauwscheuten gestoofd in chili, zout, peper, een beetje brandnetelpesto en een scheutje water. En gebakken Japanse duizendknoopscheuten met op het einde een mengeling van hardgekookt ei, peper, look-gomasio en azijn eroverheen (tip: ei en azijn zijn een geweldige combinatie). En uiteraard, een salade recht uit den hof.

Japanse duizendknoop of Fallopia japonica lijkt erg op rabarber van smaak dus in bijna elk recept met rabarber kan je deze vervangen door duizendknoop. Het uitzicht en de textuur doen dan weer aan asperge denken dus je kan ze zeker ook in hartige gerechten gebruiken (mits de juiste combo)…

…smakelijk!

 

Brandnetel

Brandnetel brandnetel brandnetel…het is de tijd van het jaar. Zeker als je al goed geplukt hebt (of als je hem maait), dan blijven brandnetels nieuwe frisgroene toppen maken en het zijn die die boordevol goede stofjes zitten en die je dus nodig hebt. Eigenlijk kan je hem zo bijna het hele jaar door plukken.*

Brandnetel is goed voor van alles! Vol mineralen, werkt zuiverend op alle organen, is versterkend, vol magnesium en calcium maar ook ijzer, chroom en zink, goed voor de spijsvertering en voor huid en haar, en een ideale voorjaarsreinigingskuur. Draai hem dus in pesto bij pasta, gebruik hem als broodbeleg, blancheer hem even en kook daarna je pasta in het kookvocht, doe hem in de wok bij andere groenten, of droog hem en maak er thee van, alles kan.

Vanavond werd het brandnetelpesto als bijgerecht bij een aardappel-(bijna de laatste!) en witloof-quiche met salade van veel rode zuring, robertskruid, sedum, paardenbloemblad, bloemetjes van lepelblad, jonge koolblaadjes, verschillende soorten ajuinstengels**, geroosterde zonnebloempitten, en een dressing van olie, honing, homemade scharlei-azijn en homemade kardemon-mosterd!

Aangezien de look-voorraad op is, maakte ik de pesto met ajuinstengels, en verder olijfolie, zonnebloempitten die ik even roosterde, peper en zout. De overschot (ik maakte wat teveel) is morgen lekker op brood.

Het quiche-deeg was weer een improvisatie met een restje van 2 dagen geleden: olie, water, bloem en een restje couscous, goed mengen en dan heb je quichedeeg. Ik deed er nog fijngemalen fenegriek bij.

* Niet onbelangrijk, je kan weldegelijk brandnetels plukken zonder geprikt te worden. Aangezien een leuke kruidendame daar al een filmpje over maakte, moet ik dat zelf niet meer doen.

** Doorgaans worden de bollen van ajuinen gegeten maar je hebt ook ajuin- of looksoorten (beide lid van de Allium-familie) die je niet uitgraaft. Die blijven dus gewoon staan en je eet het blad, een beetje zoals bieslook. Dit zijn vaste Alliums. Je knipt dan niet ineens alle bladeren af maar trekt er telkens ééntje af per ui en zo verzamel je een bosje stengels voor in de sla, op aardappelen, op een eitje,… Deze Alliums krijgen vaak ook mooie bloemen, net als de gekende bieslook maar dan in allerlei kleuren, hoogtes en groottes. Ook nog eens een leuk zicht in de tuin dus.

 

 

Eetbare tuin in Hertsberge – 5&6 april

Op reis naar West-vlaanderen. Bij een leuk koppel in transitie met 2 jonge kindjes die een jaar geleden beslisten om hun leven helemaal om te gooien en eens goed na te denken over waar ze eigenlijk naartoe wilden. Ze woonden al een tijdje in het groen, in een leuk huis met een massakachel en een bosje achteraan voor hun brandhout. Voor de rest was er echter veel gras in de tuin, te veel gras, en wilden ze zo veel mogelijk uit eigen tuin kunnen eten. Houdbaar, Mier en Umami staken de koppen bij elkaar, maakten een slim ontwerp en kwamen toe met een lading planten voor 2 dagen Mier-actie.

In de voortuin werd het gras een half jaar afgedekt. Daar planten we verschillende soorten resistente aardappelrassen. Als de aardappelen geoogst worden, is de grond goed los en kunnen er ook hier vaste planten aangeplant worden.

De lange oprit die niet gebruikt werd (de wagen staat vooraan), werd aan de zijkant met veel man- en vrouwkracht opengebroken tot er aarde te zien was en werd beplant met zuiderse planten die graag op een stenige ondergrond staan. Deze strook ligt op het zuiden en de muur van de buren houdt nog extra warmte vast die de plantjes ten goede zal komen.

De mooi vormgegeven borders aan beide kanten van de tuin (met in het midden en prachtige volgroeide kerspruim) werden uitgebreid met eetbare planten. Hiervoor werd het gras afgeplagd en werd er een dun laagje compost gelegd.

In het moestuindeel dat nogal nat was werden er 2 hüghels gemaakt. Er kwam ook een grachtje dat beide hüghels voedt om het overtollige water dat van het terrein van de buren afloopt te kanaliseren en een functie te geven.

In en aan de rand van het bosje achteraan de tuin werden nog wat extra schaduwplanten en bessen geplant (hazelaar, kruisbes, doornloze braam, logan bes,…).

En uiteraard steeds allen samen aan tafel, hoeveel monden er ook te vullen waren, iedereen die rond etenstijd in de buurt was kreeg een bord voorgeschoteld. Die brandnetels, berenklauw en wilde salade die ik de dag voordien plukte kwamen goed van pas. En in nood plukten we ter plekke nog wat zevenblad. En natuurlijk kwamen ook Umami’s brouwsels van pas om de dorst te lessen.

Met dank aan Marjolein en Samana en de fijne vrijwilligers die in grote getale aanwezig waren, een netwerk in West-vlaanderen is ontsproten!

Orangino

Heb je appelsienschil of eten je buren biologische sinaasappelen en belanden de schillen in de vuilbak? Doe er iets mee en maak homemade Orangina -> Orangino! We zijn het er hier alledrie over eens dat het bijna net zo smaakt…

Oogst je kefir zoals anders en doe er wat sinaasappelschil bij. Ik deed op een flesje van 0.5 L kefir 1/3 van de schil van een appelsien (je kan deze hoeveelheid ook gebruiken voor 1 L kefir). Van de rest kan je vb. citrusazijn maken, raspen in cakejes of een dressing,…

Met deze keer dus een heel erg sprankelend levend drankje als resultaat. Dat is uiteraard niet elke keer zo, soms is je kefir al eens wat minder blij en zit er wat minder leven en dus wat minder bruis in. Experimenteer en wordt elke keer opnieuw verrast! Dit keer riep ik ook weer “woow” toen ik de fles opendeed 🙂