Gemberbier

  • Wat heb je nodig voor gemberbier of gemberdrank?

Water, suiker, gember en een starter of ook wel gemberbug genoemd. En een glazen of plastic fles of bokaal. Simpeler kan bijna niet.

Gemberbier is echt een heerlijk verfrissend drankje. Je kan blikjes ginger ale kopen, maar niets zo lekker als zelfgemaakt uiteraard! Het doet een beetje denken aan tonic, schweppes agrum of limonade maar dan lekkerder.

  • Hoe maak je gemberbier?

Kook een halve liter water met wat gember erin, zo’n 2.5 cm met schil, geraspt of fijngesneden. Laat dit ongeveer 15 min pruttelen. Zeef de gember eruit en los ongeveer 2 eetlepels suiker op in het nog warme water. Voeg nog een halve liter koud water toe. Neem een afsluitbare fles en giet de oplossing in de fles. Voeg vervolgens een scheutje gemberbug of starter toe, ruw geschat zo’n halve kop per liter. Sluit het geheel af en zet op een warme plaats. Schudt regelmatig en open de fles af en toe om de druk af te laten.

Ik las laatst dat je alles ook in een niet-afsluitbare fles kunt doen en dat je dan regelmatig moet roeren (i.p.v. schudden). Mogelijk krijg je dan iets minder bruis. Momenteel probeer ik het eens op deze manier. Voordien gebruikte ik altijd een afsluitbare fles.

Na een paar dagen is de drank vaak al lekker maar hij kan nog lekkerder worden (meer zoals bier) tot 2 weken later. Hoe langer je hem laat staan hoe minder zoet hij zal zijn.

  • Gemberbug / starter?

Je hebt een gemberbug of starter nodig om je drankje te injecteren met de juiste beestjes en te doen leven (zie foto hieronder). Hier en daar zijn er mensen die een gemberbug hebben (zoals lieve Suzan van wie ik de mijne kreeg!) en misschien heb jij geluk en vind je er wel ééntje. In principe kan je een starter zelf maken. Ik deed al eens een poging en dacht dat er wat leven in zat in het begin (bubbeltjes) maar het werd geen succes (zie foto hieronder).*

* Maar de volgende poging lukte wel, het verslag kan je hier lezen.

Neem een bokaaltje, rasp wat gember met schil, zo’n 2-3 cm, voeg een kopje water en een eetlepel suiker toe. Roer regelmatig en voeg de volgende dagen telkens opnieuw een beetje suiker en wat gember toe. Zorg dat je een bokaal gebruikt die niet helemaal luchtdicht afgesloten is (een los glazen deksel of een gaasdoek met elastiek zijn het handigst). Als alles goed gaat begint het geheel te leven en zie je belletjes. Hier was dat tot op heden spijtig genoeg niet het geval, maar poging 2 loopt!

Het is belangrijk dat je je gemberbug steeds blijft voeden. Het is een beetje zoals een zuurdesem-moeder. Als je een scheutje van je starter bij je gemberbier hebt gegoten, heb je minder starter over en raakt hij uiteindelijk op, dus moet je hem weer vermeerderen. Daarom voeg je telkens nadat je hem gebruikt hebt een beetje water en suiker toe en geregeld ook wat stukjes gember. Telkens goed schudden en op een warme plaats zetten. Hier zit de gemberbug in een plastic flesje dat ik dus geregeld opendoe om de druk er af te laten (anders kan het wel eens gaan knallen).

  • Simpel, en toch gebeuren er soms rare dingen…

Er zat veel druk op de fles en wel erg veel bruis! Maar wat vooral vreemd was, was dat de gemberdrank een erg vreemde consistentie had gekregen, dik en enigszins stroperig of siroopachtig (zie hieronder).  Ik neusde wat rond in de boeken “Wild fermentation” en “The art of fermentation” van fermentatie-koning Sandor Ellix Katz en op het internet, maar dat bracht niet veel meer duidelijkheid. Op internet las ik dat er nog wel mensen zijn waarbij dit gebeurde (het kan zelfs ook bij kefir of bij zoete aardappel-drank / sweet potato fly blijkbaar) maar het is niet echt duidelijkheid wat de reden juist is, een bepaald soort enzyme, bacterie,… De kans bestaat dat eens je dit gehad hebt, je drank altijd zo zal dikken aangezien die beestjes in de lucht rondzweven…

In ieder geval perfect drinkbaar. Wel een beetje een vreemde dikke consistentie dus ik leng het aan met water. Ik heb de inhoud overgegoten in een andere fles en het bezinksel (gekke slierten, een beetje zoals de start van een kombucha- of azijn-moeder) weggegoten.

Vervolgens 2 testjes opgezet: 1 bokaal met gemberbier (zie beschrijving hierboven) in dezelfde ruimte waar de vorige fles stond en waar de siroop nu staat, en 1 bokaal met gemberbier in een andere kamer. Afwachten of ik weer normaal gemberbier krijg of opnieuw iets stroperig…

Deze keer heb ik ze dus ook in een bokaal gedaan met los glazen deksel en niet in een afsluitbare fles en moet ik dus regelmatig eens roeren (zie beschrijving hierboven).

Wordt vervolgd!

Geplaatst in Berichten.

4 reacties

    • De gemberbug / starter voeden doe ik altijd met leidingwater dat niet heeft “gerust”, dus met chloor. Die was echter altijd very alive dus geen enkel probleem.
      De gemberdrank zelf (niet de gemberbug) was deze keer met water dat wel een tijdje gestaan had, dus waaruit de chloor verdampt was. Maar heb die ook al gemaakt met leidingwater. Mijn gevoel zegt dat het niet daaraan ligt. Het dikken lijkt mij niet echt te maken te hebben met chloor (dood) of niet (levend). Het gemberbier zelf is namelijk wel levend, bruisend, maar nogal vreemd van consistentie…
      Wie weet kom ik nog ooit te weten hoe het komt, of misschien blijft het een mysterie, het leuke bij levende dingen! 🙂

      PS: van de 2 bokalen gemberbier die ik eergisteren opstartte is er ééntje al duidelijk dikker, meer zoals siroop, aan het worden, en de andere bokaal heeft het wellicht ook zitten maar minder… afwachten! Dit was trouwens ook met leidingwater dat een paar uur gestaan had.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

*